http://zahrehejran.blogfa.com/ اشعار دکتر احمد علی نهضت fa blogfa.com Sun, 22 Feb 2009 12:24:11 GMT http://zahrehejran.blogfa.com/post-34.aspx  پدر اسطوره بودی جوان مردان دوران را</P> <P>به روز آزمون یاور بد ی   تو بینوایان را</P> <P>  نمودی زندگی را وقف  در دنیای محرومان</P> <P> تو بودی مرحم زخم     و مداوا دردمندان را</P> <P>صفای دل مروت پاک بازی جان نثاری هـا</P> <P>سرشتی ونوشتی و به راهش باختی جان را</P> <P>به پای طبع   بالایت نشد   دا می ز صیادان</P> <P>توخود گفتی که عنقا صید نبود دام مرغان را</P> <P>چو از جهل وجفای آن تو نالیدی به یادم است</P> <P>بیا برخیز اکنون بین چه شد اولاد انسان  را</P> <P>چراغ معرفت از شمع جان  روشن نمودی تو</P> <P>بیابنگر تو  تاریکی وجهل و سیل وطوفان را</P> <P>ریا وخشــــکی وزهد وتحجر ر اعدو بودی</P> <P>کنون بر گردن ملت   ببین زنجیر اد یان را</P> <P>تو یک عمرازحسین وزینب اش فریاد سردادی</P> <P>بیا تو با حسین امروز و پرس احوال ما یان را</P> <P>فدای قلب پر دردت ببین اینک  تو بی دردی</P> <P>که قلب خون چکان جاگیر شد چشمان گریان را</P> <P>بیادم است چون گفتی نخواهم عمر بیش از شصت</P> <P>به معراجت رسیدی تو چو کردی میل جانان را</P> <P>جوان بودی جوان ماندی جوان رفتی زدیر دون</P> <P>بدی رفتارت اندرزی هـــــــــزاران پهلوانان را </P> <P> ولی افسوس کوته دید مت  من در سفر  بود م </P> <P>مروت کی بود بر دل جفا ی روز گار ا ن را</P> <P>کنون خاکت نباشد بر زمیین تا بر جبین  مالم</P> <P>تو برافلاک ومن روی زمین بین درد هجران را  </P> <P> </P> <P> </P> <P>آلمان جدی 1375</P> <P> </P> <P> </P> Sun, 22 Feb 2009 12:24:11 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zahrehejran&postid=34 zahrehejran http://zahrehejran.blogfa.com/post-34.aspx http://zahrehejran.blogfa.com/post-33.aspx دوستان از شعر من پرسیده اند <P>وز دلیل شعر گفتن</P> <P>دوستان گویند که حالا   چرا</P> <P>بعد ازین دیرینه ایام سکوت</P> <P>دل چه گوید</P> <P>پرسش از او کرده ام</P> <P>...............من ز آرامش نزادم</P> <P>مایه ی پیدایش من  در ازل در شور بود</P> <P>آتشم  خاموش کی بو دی؟</P> <P>اندرون  تنگنای سینه  جایم داده اند</P> <P>یک د ری بر روی من  نگشود ه اند</P> <P>در مرور سال ها  </P> <P>شعله ی دل راه  بیرون جست </P> <P>...................وره پیدا نشد   خود را بسوخت</P> <P>آنقدر خاکستراِّ لودگی ها روی او بنشسته بود</P> <P>آنقدر نیرنگ دوران چهره های گونگون بر خود گرفت</P> <P>وخواست</P> <P>شعله اش خاموش سازد</P> <P>یا سرد ش کند</P> <P>گاه گاهی شعله  سر از زیر این تیره خاک</P> <P>بیرون نمود </P> <P>فریاد کرد:</P> <P>من زنده ام</P> <P>مرا مرده مپندارید</P> <P>در فصای ظلمت آلوده  غبار تیرگی هر جا نشسته</P> <P>ندای پاک وبی آلایش  دل  در لا بلای  گرد باد چشم گیر</P> <P>نابود گردید</P> <P>گوش ها را چرک بگرفته </P> <P>چشم دیگر قدرت دیدن نداشت</P> <P>تاریک بود</P> <P>زبان !</P> <P>همزبان میخواست     نیروی بیان میخواست</P> <P>در فضای این چنین تاریک وسرد وتنگ</P> <P>شعله ی  بی تا ب وناب دل</P> <P>زبان شعر را در یافت  و</P> <P>سکوت  ظلمت شب را شکست  آزاد شد</P> <P>افسوس ار صیقل نگیرد  گوهر بنهفته ی اندرون من</P> <P> </P> <P>آلمان جدی 1375 </P>  Sun, 22 Feb 2009 12:21:33 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zahrehejran&postid=33 zahrehejran http://zahrehejran.blogfa.com/post-33.aspx http://zahrehejran.blogfa.com/post-32.aspx الهی با تــــــــــــو گویم من شبانگاه</P> <P>غم دیرینه ی دل گشــــــــت جانکاه</P> <P>وطن مخروبه وویــــــــرانه گردید</P> <P>کنون از بهر جغدی لا نـــــه گردید</P> <P>نه آهویی به دشـــــــــت و دامن او</P> <P>نه لبخندی به کـــــــوی وبرزن ا و</P> <P>نبینم یک کبوتر در مــــــــــــزارش</P> <P>نه گـــل روید کنون در لاله زارش</P> <P>زظلمت پرده ی رویش کشـــــــید ه</P> <P>زوحشــت رنگ رخسارش پرید ه</P> <P>زفرط جهــــل خاکش تیز بگریست</P> <P>کهن کهسار پاکش نیز بگریســــت</P> <P>حـــــــــــکایت میکند ویرانه هایش</P> <P>شنیدم خوب از غم خانه هـــــا یش</P> <P>یکی خشــتی که در یک کنج بامی</P> <P>فتاده روی سنگی تلخ شـــــــــا می</P> <P>ز روی طعنه گفت آن ســــنگ پاره</P> <P>ز روی بخل وجـهل آن سنگ پار ه</P> <P>چه می خواهی تو از ویرانه ی مــا</P> <P>تو از دیوار وبـــا م خانه ی مــــــــا</P> <P>برون شو از حریم مــا برون شـــــو</P> <P>تویی بیگانه ی ما ســـــــر نگون شو</P> <P>بنالیدی چو خشت از ناامیـــــــــــد ی</P> <P>به ناگه تند بادی  دررســـــــــــــــیدی</P> <P>درین طوفان زمین   زیر وزبر شــــــد</P> <P>ندای آسمان این المقر شـــــــــــــــــــد</P> <P>چو باد شرزه آنگـــــه رخت بر بست</P> <P>سکوت واپسین خرگــــــــــاه درد است</P> <P>نه خشتی ونه سنگی ماند بر جـــــا ی</P> <P>نه دیواری چنان بوده است بر پـــــا  ی</P> <P>که ایمن از گــــــــــــــزند روز گارا ن</P> <P>ز طوفان و زســـــیل و بـــــاد و باران</P> <P>ز ســــــــــــرما وزگرما ی شب و روز</P> <P>زمســــــــــتان وتموز سخت جان سو ز</P> <P>نباشد  آنکه در ویرانه ها زیســـــــــــت </P> <P>فنا ملزوم جســـــــــــم خام خاکی است</P> <P>ضمیر پاک وطبع کبریـــــــــــــــــا یی</P> <P>بدیدم من ز کوه آ سمــــــــــــــــــــا یی</P> <P>که می خندد به روی این خس و خا ک</P> <P>جـــــــــدال وجنگ این دل های نا پاک</P> <P>به پیشانی پر چینش نوشـــــــــــــــــته</P> <P>که این غو غــــــــا بسی دیدم گذ شـــــته</P> <P> </P> <P>درین ورطه بســـــــــــــی شا هان بودند</P> <P>ند یمان ونگهبانان بــــــــــــــــــــود    ند</P> <P>کهن  دیوار دارم روی سینـــــــــــــــــــه</P> <P>شده آباد از ترس و زکینـــــــــــــــــــــــــه</P> <P>درین ویرانسرا خون هـــــــــــــــای پا کی</P> <P>شده جـــــــــــــــــــــاری به مثل آب تاکی</P> <P>بسی  سر  هــــــــــــــا بریدندی  درین جـا</P> <P>چه گلهایی که پرپر شــد درین جــــــــــــا</P> <P>زمین از فرط ظلم و جــــور نــــــــــــا لید</P> <P>زبـــــــــــــــــــــی رحمی دل این دور نالید</P> <P>خداوندا تو رحمــان ورحیــــــــــــــــــــمی</P> <P>سلیمی  راحم للعا لمیـــــــــــــــــــــــــــنی</P> <P>عذاب سر زمین مــــــــــــــا خراســــــــان</P> <P>به بخشــــــــــــــایندگی تودور گــــــر دا ن</P> <P>ستمکاران رذل نســـــــــــــــل قـــــــــــابیل</P> <P>بکن نابود با طیر ابــــــــــــــــــابیـــــــــــل</P> <P>مسیحایی کنون خواهیم از تــــــــــــــــــــــو</P> <P>مداوایی کـــــــــــــــنون  خواهیم  از تــــــو </P> <P>مگر آن دم کــــــــــــــــــــــه تو پیغمبرانت</P> <P>فرســــــــــــــــــــــــــتادی برای بند گا نت</P> <P>بدی از وحشـــــــــــــــــت  اکنون  فزون تر </P> <P>بدین ســـــــــــــان آدمی بوده است مضطر؟</P> <P>اگر حجت ز آدم تا با خـــــــــــــــــــــا تم</P> <P>به آخر شــــــــــــــــد چرا این سخت ما تم؟</P> <P>کنون از چشــــــــــــــــــمه ی جاوید کو ثر</P> <P>گشـــــــــا بر روی ما ای  دوست یک در</P> <P> </P> <P>آلمان   دلو 1375</P> Sat, 21 Feb 2009 08:46:36 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zahrehejran&postid=32 zahrehejran http://zahrehejran.blogfa.com/post-32.aspx http://zahrehejran.blogfa.com/post-31.aspx  امشب ستاره ی به زمین اوفتاده است</P> <P>مهتاب در خسوف رفته وغم بارد آسمان</P> <P>هر کوکبی به چشم خورد گریه می کند</P> <P>فردا طلیعه ی خورشید</P> <P>هرگز نو متنظر مباش</P> <P>دیگر متاب عبث</P> <P>شب خیمه بسته است</P> <P>.................................</P> <P>درپیشواز قدوم بهار نو</P> <P>گلها وبرگ ها بنشتند سوگوار</P> <P>پر کرده هر کرانه را</P> <P>رؤیای ماتم ودرد  نبودنش</P> <P>پرندگان زچهچهه خاموش مانده اند</P> <P>اندر غلاف غتچه غنوده شگوفه ها</P> <P>روپوش از حیا</P> <P>آبشار ها به اشک عوض گشته اند</P> <P>خم گشته قامت سرو چمن کنون</P> <P>ومن!</P> <P>امشب به بند هجر مطلق بی انتها شدم</P> <P>اما زمرگ مادر من بر زبان میار</P> <P>مادر زنور بود  و به افلاک پرکشید</P> <P>هر گز مگو که به خاکش سپرده ایم</P> <P> </P> <P>18 مارچ 2000</P>عید قربان 1378 خورشیدی Sat, 21 Feb 2009 07:06:58 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zahrehejran&postid=31 zahrehejran http://zahrehejran.blogfa.com/post-31.aspx http://zahrehejran.blogfa.com/post-30.aspx دیشب به خواب دیدم لابدکی فسانه<br />گیتی نموده برگشت چرخی زده زمانـــه<br />درمحفل حبیبان بنشسته جمله خوبان<br />با چهره های خندان با چنگ وبا چغانه<br />دلها پر از محبت خالی زهر کدورت<br />این بزم عاشقان است گویی که جاودانه<br />خورشید روشــــــــــــــــــــــنایی در آسمان آبی<br />دیدار خوبرویان عیشی است بیکرانـــــــــــــــه<br />در گلســـــــــــــــــــــتان میهن بوی طراوت گل<br />من مست آشنایان بیرون شــــــــوم زخــــــــــانه<br />در سایه ی درختی ســـــــاقی پیاله در دســـــت<br />آواز جویباران در گوش من ترانــــــــــــــــــــه<br />هرجـــــــــــا صــــــــــــفا بدیدم  نور خدا بدیدم<br />دل ها پر از خروش وا خلا ق عـــارفانـــــــــه<br />آبــــــــــــــــــــــــــــــاد بود کابل  آزاد بود  کابل<br />یک خشــــت کم نبود از  دیوار آشیــــــــــــــانه<br />حرف ترنم عشق با گوش جان شـــــــــــــــنید م<br />دور از ریا وتزویر در خلوت شـــــــــــــــــبانه<br />در کوی وبرزن شــــــــــهر یک دیو ودد ندیدم<br />ابنای کشـــــــــــورم را در رقص  عاشـــــــقانه<br />ناگه زجا پریدم  چشــــــــــــــــــمان من بشد باز<br />چشمان دوباره بســـــــتم با مکر وصد بهــــــانه<br />خوابم دگر نیامد  بیدار گشــــــــــــــــــــــته بودم<br />دیدم اثر ندارد  اصرار ابلهـــــــــــــــــــــــــــانه<br />بیرون شدم ز بســـــــــــــتر یک سر هزار سو دا<br />محبوس روزگاران دنبال آب و دانــــــــــــــــــــه<br />دیدم که خـــــــــــــــــــــانه ی دل نور وضیا ندارد<br />آنجا که دوست نبود  بی صاحب اســـــــــــت لا نه<br />ای رهزن دهر بســــــــــــــــــــیار دل شکســـــتی<br />با خدعه وفریب  ومکر مزورانــــــــــــــــــــــــــه<br />کشور شده است ویران گم گشـــــــــته است دهقان<br />نی زاغ در گلستان  نی گنج در خـــــــــــــزانــــه<br />ای دوســـــــــــــــتان بیایید با همدگر بنالــــــــــــید<br />عیب کسی نگویید دایم به مثل شــــــــــــــــــــــــانه<br />گرژرف بنگری در ویـــــــــــــــــــرانه های خلقت<br />رمزی است در نهفته بســــــــــــــــیار عاد لانــــــه<br />جـــــــــــــــــــــــــهل وریا و نخوت دایم زوال  زاید<br />هر چند این سخن را گویید کودکانــــــــــــــــــــــــه<br />در مجلس حر یفان شـــــــــــــــــــکـوت صلاح نبود<br />ای دوســــــــــــت با تو گویم درد دل عاجـــــــزانــه<br />نهضت ســـــــــــــخن روا نیست در بزم نکته دانان<br />دیدار دوست  خواهی  بر خیز ازمیــــــــــــا نـــــــه</p> Wed, 18 Feb 2009 18:37:05 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zahrehejran&postid=30 zahrehejran http://zahrehejran.blogfa.com/post-30.aspx http://zahrehejran.blogfa.com/post-29.aspx <p>ظلمت آباد خموش بی تپش</p> <p>نی خروشی نی ســــروری نی تنش</p> <p>انجماد سردیش بی جـان کند</p> <p>زندگی بر مردگان آسان کند</p> <p>زندگانی بی تحرک ، مردن است</p> <p>جسم بیجان چند روزی بردن اسـت</p> <p> آفـرینش با تحول پا گرفت</p> <p>ایستادن قدرت پاها گرفت</p> <p>او مشیت کرد و خـلقت شد پدید</p> <p>عقل انسان زین فراتر کی رسید</p> <p>ممکنات از ذات او موجود شد</p> <p>مبتلا در این خروشان رود شد</p> <p>از جدایی ناله ها سر داد او</p> <p>شعله ها در فرقتش در داد او</p> <p>از پی وصلش به راه افتاده است</p> <p>گر زپا افتاد جا افتاده است</p> <p>گاز بد آتش گرفت وشعلـه شد</p> <p>شعله ها  با آب باران صخره شد</p> <p>زندگی آمد چو آب آمد پدید</p> <p>زندگی بی آب حیوان کس ندید</p> <p>از جمادی سر کشید حیوان شدی</p> <p>تا به الهامش کنون انسان شدی</p> <p>عرش او بالید بر خود زین کمال</p><p>چون هویدا شد به گیتی این جمال</p> <p>نفس خلقت این شکوفایی بدید</p> <p>پرده ی اجبار از راهش درید</p> <p>او خلیفه شد ورا روی زمین</p> <p>که به آزادی رسد عین الیقین</p> <p>چونکه انسان زندگی آغاز کرد</p> <p>صد در دیگر برویش باز کرد  </p> <p>شد شکوفا این درخت طیبه</p> <p>بین اصحاب الشمال و میمنه</p> <p>آب داد از چشمه سار انبیا</p> <p>با به آدم نا محمد مصطفی</p> <p>گفت اینک بر فراز شاخه ها</p> <p>بشکفید ای گلعذاران تا سما</p> <p>پس کمال خلقتش آزادگیست </p> <p>این ودیعه شاخص بالندگی است  </p> <p>آنکه ز انسان سلب آزادی کند</p> <p>جنگ با قانون آن بازی کند</p> <p>انبیای حق گهرهای کمال </p> <p>راه و رسم شان برای مثال</p> <p>راه شان ودینشان آزادگی</p> <p>خصمشان و جنگشان با بندگی</p> <p>رمز قرآن را ز خورشید فلک</p> <p>آن ورای آدمیزاد و ملک</p> <p>آن نگین بی مثال کاینات</p> <p>آن کمال مطلق این ممکنات</p> <p>از حسین و کربلا آموختیم</p> <p>"زآتش او شـــــــــــــعله  ها افروختیم"</p> <p> </p><hr width="100%" size="2" /><p>آلمان میزان 1375</p> Sat, 14 Feb 2009 07:03:33 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zahrehejran&postid=29 zahrehejran http://zahrehejran.blogfa.com/post-29.aspx http://zahrehejran.blogfa.com/post-28.aspx  دوش رفتم درون مدرسه ای<BR> <P> که مداوا کنم دو سه بچه ای</P> <P>جمع بودند از همه دنیا</P> <P>شده بد جشن واره ای برپا</P> <P>جمله نو باوگان گلدسته</P> <P>در صف انتظار بنشسته</P> <P>چهره ها قابل تماشا بد</P> <P>یک صفایی که معجز آسا بد</P> <P>هر نژاد و زبان و هر دینی</P> <P>هر کسی وارث یک آیینی</P> <P>از شمال و جنوب بد نیمی</P> <P>هم زشرق و زغرب یک تیمی</P> <P>کس زبان کسی نمی فهمید</P> <P>روی در روی هم همی خندید</P> <P>چون زبانها زهم سوا بودند</P> <P>ترجمانها بر دوا بودند</P> <P>بانی این محافل منور</P> <P>ملل متحد هلال احمر</P> <P>گرچه کارم علاج دردشان</P> <P>هوش من سوی چند فرد شان</P> <P>چهره هاشان شبیه بود به هم</P> <P>این بخندید آن نشسته به غم</P> <P>داستان ها ز دور و از نزدیک</P> <P>هم زهند و زلندن و بلژیک</P> <P>عده ای بد زکابل و یونان</P> <P>هم از امریکه و هم از آلمان</P> <P>همچنان عده ای ز روم  و دمشق</P> <P>گرد هم آمدند جمله به عشق</P> <P>رنگ بگرفته از جوامع خویش</P> <P>آرزو و امید و خصلت و کیش</P> <P>این یکی زیرک و پر از احساس </P> <P>وان دگر سرد و تند و حق نشناس</P> <P>قصه ی این ز مصرف و اصراف</P> <P>کار او در فروشگاه طواف</P> <P>مصرف او را نموده خوار وذلیل</P> <P>بهر مصرف برفته راه ودلیل</P> <P>معنویت و قدرت ادراک</P> <P>گشته در روزمرگیش هلاک</P> <P>آن دگر غرق در خرافات است</P> <P>روز و شب فکر او کرامات است</P> <P>غل و زنجیر بسته در بدنش</P> <P>متردد به کندن رسنش </P> <P>صحبت شان به گوش یک  دیگر</P> <P>چون سخن گفتنت به گوش کر</P> <P>یاد از ماه و مشتری کردند</P> <P>هم ز بگذشته و زدی کردند</P> <P>چون که حرف گذشته شد آغاز</P> <P>گوش های مرا بکردی باز</P> <P>سر گذشت همه شبیه به هم</P> <P>که همه سر زده ز یک ماتم</P> <P>همگی بستگان هم بودند</P> <P>پسر خاله دخت عم بودند</P> <P>شده از جور روز گار دون</P> <P>همه از آشیانه ها بیرون</P> <P>نه کنون خــــانه ای نه اصل و نصب</P> <P>ای خدا رحمتی بس است غضب</P> <P>شده آواره و پریشان حال</P> <P>ابتر و بی وقار و رو به زوال</P> <P>تا که شـــمع وجود او یک روز</P> <P>بی صدا افتد و خموش از سوز</P> <P>هوش من رفت و کار درمانم</P> <P>ز طبابت شده پشیمانم</P> <P>مرض و درد ما نه جسمانی است</P> <P>این تب و مژمژه نه انتانی است</P> <P>همه ز آوارگیسـت درد ما</P> <P>این چنین سوخت فرد فرد ما</P> <P>هر چه بینی تـو نابسامانی</P> <P>که ز آوارگیست میدانی </P> <P>نهضت ار نیتت بود درمان</P> <P>ببری تا به گور  این حرمان</P> <P> </P> <P>آلمان عقرب 1375</P> Wed, 19 Nov 2008 05:48:33 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zahrehejran&postid=28 zahrehejran http://zahrehejran.blogfa.com/post-28.aspx http://zahrehejran.blogfa.com/post-27.aspx                                    </P> <P>ای دوست درین مخمصه مارا تو شـــــــــفا کن</P> <P>زنجیری دوران شده ایم وتو  رهــــــــــــــا کن    </P> <P>هم یار زما رفت وهم اغیــــــــــــــار  صفا کن</P> <P>عمری به غم نان شده ایم وتو دعـــــــــــــا کن  </P> <P> </P> <P>چون سیر نگشتیم تو رحمی سر ما کــــــــــــن</P> <P> </P> <P>ای دوست تو دیدی که چه ظلم است وچه بیداد</P> <P>نی لشکر نمـرود چنان کرد ونه  شــــــــــــداد</P> <P>این ملت غم دیده ندیده است دل شــــــــــــــــاد</P> <P>از وحشت این ددمنشان تاله  وفـــــــــــــــریاد</P> <P> </P> <P>بفرست مســـــــــــــــــیحا نفسـی را تو شفاکن </P> <P> </P> <P>ا ز پرچمی وخلـــقی وطا لب  دل  پر   د ر د </P> <P>از حزبـــی وجمعیـت واخــــــــــــوانی  نامرد</P> <P>بی دردی دزدان چپـــاولگر شـــــــــــــــبگرد </P> <P>از بی خـــــــــــردی مردم آواره دلم ســــــرد</P> <P> </P> <P>ای وای خـــــــــــــــــدا درد دلم را تو دوا کن </P> <P> </P> <P>هســــــــــــــتیم چو آواره به هر ملک ودیاری</P> <P>در حالت نزعیم تو گویی ســـــــــــــــر داری</P> <P>نی هم سخن وهمدم وهمراز و نه یـــــــــا ری</P> <P>گم شد ســــــــــــخن نیک وادب در شب تاری</P> <P> </P> <P>یارب گره مشــــــــــــــــــکل ما نیز تو وا کن</P> <P> </P> <P>سر مایـۀ این ملت  اگر رفت  به یغمــــــــــــا</P> <P>از مشرق و از مغرب واز اســــــــــفل وعلیا</P> <P>تا باز به گلزار بروید گـــــــــــــــــــــل رعنا</P> <P>جز سبزه ی خاکم نکند صحنه  تما شــــــــــا</P> <P> </P> <P>یارب تو مرا بینش جاویـــــــــــــــد عطا کن</P> <P> </P> <P>افسوس که این مزرعه را آب گرفتـــــــــــــه</P> <P>ای کا ش چنین بود که مرداب گرفتـــــــــــــه</P> <P>هم صومعه ومیکده را  باب گــــــــــــــــرفته</P> <P>خمخانه ی خون جای می نا ب گــــــــــــرفته</P> <P> </P> <P> </P> <P> </P> <P>ساقی تو به پیــــــــــــما نه  بیا د فع بلا    کن</P> <P> </P> <P>از ضعف به هر جــــا که نشستیم وطن   شـد</P> <P>در پیشور ولند ن وپاریس وپکن شــــــــــــــد</P> <P>هم مشهد و واشنگتن وبرلین وپکن  شـــــــــد</P> <P>هر جا به زبان دگری بستــــــــــــه دهن  شـد</P> <P> </P> <P>ای شــــــــــیخ به شعرت تو بیا شور و نوا کن</P> <P> </P> <P>افسوس که گشتیم ز بیـــــــــــــــــــــداد زما نه</P> <P>چون سنگ فلا خن به هر گوشـــــــــــه روانه</P> <P>آن خاطره ها ماند به دل مثل فســــــــــــــــا نه</P> <P>یا خوا ب ببینیم از آن نیـــم شــــــــــــــــــبا نه</P> <P> </P> <P>ای یار کنون گوشــــــــه ی چشمی تو بما کن</P> <P> </P> <P> </P> <P>آلمان  دلو 1375</P> Sun, 16 Nov 2008 09:30:54 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zahrehejran&postid=27 zahrehejran http://zahrehejran.blogfa.com/post-27.aspx http://zahrehejran.blogfa.com/post-26.aspx  شبی آزاده ای یک جام می سر داد و شد سرمست <P>تمنای جهان دیگری کرد و قفس بشکست </P> <P>چو مدهوش اوفتاد او دست و پای خویشتن نشناخت </P> <P>دهن بهر سخن باز و دو چشمان خمارش بست</P> <P>زجور روزگار دون بسی فریاد و شیون کرد </P> <P>به فکر وحشت دوران شد و ناگه زجا برجست</P> <P>ز رنج بینوایان یاد کرد و گریه ها سر داد</P> <P>ز لبها لعن و نفرین فراوان بر رذیلان رست</P> <P>چو او بینندگان خویش را می دید می خندید</P> <P>که در پندارشان عاقل بدند و مست بی عقلست</P> <P>جهان را هر کسی با عینک خود دید ، ای یاران</P> <P>یکی بر قله ی کوهی ، یکی بر جایگاه پست</P> <P>چو بینایی طلب داری ، زخود بیرون به پرواز آ</P> <P>که شاهین مثل خفاش است چون روی زمین بنشست</P> <P>کمند روزگاران چشم انسان کور می سازد</P> <P>چو افتی در سیه چالی ، بیابی راه خود با دست</P> <P>مکن نهضت تو در ویرانه های زندگی منزل</P> <P>فرار از جغد بنما منزلت پیش عقابان است</P> <P> </P> <P> <HR> <P></P> <P>  آلمان حمل 1370</P> Sun, 02 Nov 2008 09:54:33 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zahrehejran&postid=26 zahrehejran http://zahrehejran.blogfa.com/post-26.aspx http://zahrehejran.blogfa.com/post-25.aspx  امروز چهل سال ز عمرم سپری شد <P>بشنو چه مرا حاصل ازین دیر دنی شد</P> <P>خندید چو نوشید دلم جام مرادش</P> <P>بگریست یکی روز چو پیمانه تهی شد</P> <P>تکرار شد این حادثه چون چرخش پرگار</P> <P>دل خسته نشد شیفته ی دربدری شد</P> <P>صد بار بدیدم که نه غم ماند نه شادی</P> <P>جادو زده دل ملعبه ی حیله گری شد</P> <P>در دایره چرخید و نگردید دلش تنگ</P> <P> پنداشت که  هرروز به جایی سفری شد</P> <P>بشکفت به هر دوره یکی گل ز تمنا</P> <P>دیوانه دل آغشته ی این خیره سری  شد</P> <P>فردا بشد امروز و عوض گشت به دیروز</P> <P>این قصه مکرر شد و آن هم سپری شد</P> <P>یا رب چه درون مایه نهادی به وجودم</P> <P>در مخمصه او عاشق مشک ختنی شد</P> <P>هم فقر غنی دید و هم دولت درویش </P> <P>فریاد که دل شاهد دریــوزه گری شد</P> <P>کو ملک ز اسکندر و کو گنج ز قارون</P> <P>کو آتش نمرود و کجا سامره یی شد</P> <P>کو هتلر و چنگیز و کجا رفت ستالین</P> <P>گم فلسفه و دانش ضد بشری شد</P> <P>افتاد زتقلید پی هر کس و ناکس</P> <P>نی زاغ شد ونی روش کبک دری شد</P> <P>بیزار زخود گشت وی اندر پی اغیار</P> <P>از همت کم در هوس دیو و پری شد</P> <P>او نور خدا دید به هر کنج خرابات</P> <P>در خانقه او شاهد سالوسگری شد</P> <P>چون شاهد مقصود ترا نیست در آغوش</P> <P>هم کعبه و هم بتکده در اصل یکی شد</P> <P>بوزینه صفت سجده بسی کرد ز عادت</P> <P>این سوخته دل در پی محراب علی شد</P> <P>نهضت ز ریا جامه به می ساز مطهر</P> <P>چون هر نجسی مایه ی آشوب گری شد</P> <P> <HR> </P> <P> آلمان - اسد 1375 - اگست 1996</P> Sun, 02 Nov 2008 09:52:33 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=zahrehejran&postid=25 zahrehejran http://zahrehejran.blogfa.com/post-25.aspx